عزاداری محرم، قدرت نرم پیروان اهل بیت(ع) و لزوم مرزبانی از رخنه آسیب ها و تهدیدها در بدنه هیأت های مذهبی

دسته: مقالات پرسنل
بدون دیدگاه
دوشنبه - ۱۶ آبان ۱۳۹۵

حادثه عاشورا علاوه بر پیام های فراوان که بایستی بدرستی شناخته شود و پیگیری گردد، دارای عبرت هایی نیز هست که با شناخت آن ها، از بروز آن گونه حوادث برای جبهه حق و طرفداران تمامیّت دین، جلوگیری می شود.
برخی عوامل که زمینه ساز پیدایش آن فاجعه بزرگ ناجوانمردانه در روز عاشورا گردید، و بعنوان عبرت هایی برای اهل بصیرت در هر زمانی مطرح است، از این قرار می باشد:
–    وابستگی و دلبستگی به مظاهر دنیا
–    کمرنگ شدن فرهنگ جهاد و شهادت و ایثار در راه تحقق دین
–    بی تفاوتی در برابر منکرات عمومی و ضد ارزشها در سطح جامعه
–    سکوت و سازش و ترک وظیفه از سوی چهره های شاخص و عناصر تأثیرگذار
–    تبعیت نکردن از امام حق
–    نشناختن وظیفه و تأخیر در اقدام بموقع
–    عهدشکنی از روی ترس از دشمن و دنیاطلبی
–    مرعوب شدن در برابر تهدید و توطئه دشمنان
مقام معظم رهبری با هوشمندی، سالها پیش اصطلاح عبرت های عاشورا را وارد ادبیات فرهنگی اجتماعی نمودند و نخبگان و دلسوزان و پیروان مکتب اهل بیت و بدنه نیروهای انقلابی را به تأمّل در این زمینه وا داشتند.
ایشان در دیدار با فرماندهان دوران دفاع مقدس گفتند: جا دارد اگر ملت اسلام فکر کند که چرا ۵۰ سال بعد از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم کار کشور اسلامی به جایی رسیده باشد که همین مردم مسلمان از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، قاضی شان، قاری شان گرفته، در کوفه و کربلا جمع بشوند و جگر گوشه همین پیامبر با آن وضع فجیع به خاک و خون بکشند؟ آدم باید به فکر فرو برود که چرا اینطوری شد؟… اگر خواص در هنگام خودش، کاری را که تشخیص دادند عمل کردند، تاریخ نجات پیدا می کند و حسین بن علی ها دیگر به کربلاها کشانده نمی شوند.
اگر خواص بد فهمیدند، دیر فهمیدند، فهمیدند و با هم اختلاف کردند… معلوم است که تاریخ کربلاها تکرار خواهد شد…۲۶/۲/۷۶
اگر حادثه عاشورا یکی از روشن ترین قطعه های درس آموز و عبرت آفرین تاریخ مکتب اهل بیت علیهم السلام است، از آنروست که اهل  بیت در هر فرصتی به گزارش آن حادثه پرداخته، و اهتمام به یادآوری و روشنگری نسبت به آن می نمودند. هم احساس و عاطفه را به استخدام می گرفتند، هم منطق و عقلانیت را بدان پیوند می زدند و هم حماسه و عزّت را در ورای آن به دیگران می نمایاندند.
اینکه امروز، بزرگترین تظاهرات مذهبی مسلمانان و گسترده ترین اجتماعات پیروان مکتب اهل بیت علیهم السلام در عاشورا و اربعین هر سال شکوهمندتر از سال قبل، در برابر دیدگان جهانیان شکل می گیرد و مانور قدرت نرم اسلام، نظام سلطه و هیمنه استکبار و صهیونیسم و اذناب ایشان را به وحشت می افکند، خود محصول تدبیر حکیمانه ای است که امامان معصوم و در استمرار آنان عالمان دین شناس در پاسداشت محرم و کربلا و نهضت سیدالشهداء و یاوران با وفایش، اقدام نموده اند.
قیام امام حسین علیه السلام پیکره رو به مرگ و آفت خورده جامعه مسلمانان آن دوران را جراحی کرد و خواب سنگین غفلت و سکوت در برابر جابجایی ارزشها را برآشفت و فروغ اسلام امامت و ولایت را به جامعه تاباند، تا در امتداد آن، سیمای ایمان و مجاهدت از سیمای کفر و نفاق، بازشناخته شود و بستری برای بازگشت به اصالت های ارزشی اسلام برای همه نسل ها و در همه عصرها فراهم گردد.
خط سرخ خون سیدالشهداء، نقاب از چهره اسلام اشرافیت و تزویر برگرفت و شهادت مظلومانه امام حسین و اصحابش، اشک گرم محبّت را بر چشمان متحیّر جاری ساخت و انسانها را تکان داد و از فردای روز عاشورا، مجالس ذکر مصائب کربلا، مقدمه ای بر محافل یاد مسائل عاشورا گردید.
پیشگام همه عزاداران و سرایش گران مظلومیت و غربت خونهای کربلا، خود اهل بیت علیهم السلام بودند. در صدر ذاکران و مبلّغان و مروّجان فرهنگ عاشورا، نام نورانی سیدالساجدین، علی بن الحسین علیه السلام و عقیله بنی هاشم زینب کبری می درخشد که با شهامت و بصیرت نگذاشتند که کربلا در کربلا بماند و آن را به همه شهرها و خانه ها و دلهای مؤمنان طول تاریح رساندند و اینک نام حسین علیه السلام و حدیث خونبار کربلای او، شعار همبستگی و سرود همگرایی همه مظلومان بی پناه و عدالت خواهان بی نام و نشان در برابر طواغیت و جریان های استکباری شده است.
این اشک و عزا و خون و ماتم عاشورایی، فقط شور عاطفی در برابر یک ظلم فجیع نیست، بلکه اعتراض و حماسه و خروش و خیزش علیه فساد و انحراف از پیام دین و ستم نظام سلطه جهانی در کنار فرهنگ سازی و تعالی طلبی و پیوند ارزشها و حبّ و مودّت با خاندان عصمت و طهارت هم هست.
بنابراین محرم و صفر یک سرمایه بی بدیل اجتماعی تاریخی است که اسباب تجدید حیات مسلمانان و عزّت آفرینی آنان در برابر جریان های معارض و زمینه بازیابی تمدن نوین اسلامی در دوران معاصر است.
انقلاب اسلامی ایران با همه دستاوردهای مبارک آن از جلسات عاشورایی و در محرم و صفر و با پشتیبانی از فرهنگ حسینی قوّت و قوام گرفت.
بازشناسی اهداف قیام امام حسین علیه السلام، پیراستگی زوایای این حرکت بزرگ از گزند بدعت و خرافه و کهنه نگری و جهانی سازی عناصر نهضت حسینی یک اولویت مهم برای همه دلدادگان به مکتب کربلا به نظر می رسد.
یک جلوه این زمان برای این نهضت جهانی، راهپیمایی ۲۰ میلیونی اربعین است که از یکصد کشور، قدرت نرم معنوی و خروش عاشقانه پیروان سیدالشهداء با نوای لبیک یا حسین در عراق جلوه گر می شود.
جلوه دیگر آن مقاومت عزت و سلحشوری شیعیان عراقی و افغانی و سوری و لبنانی و ایرانی و… در دفاع از حرم زینب کبری در برابر جبهه تکفیر و صهیونیسم با پشتیبانی نظام سلطه است.
آن سروش معنوی اربعین و این خروش مقاومت سوریه، در دلهای تک تک محبان اهل بیت علیهم السلام در اقصی نقاط جهان، جای دارد.
بی جهت نیست که شیاطین عالم و سیاست مداران انحراف و گمراهی، سالیانی است که دست بکار شده اند تا عزّت و شکوه مجالس حسینی را با ابزار بدعت و خرافه و تفرقه و افراط گرایی از یکسو و با شبهه آفرینی و کهنه نمایی و اعتقاد زدایی از سوی دیگر، کمرنگ کنند و این سرمایه را به رکود و افول بکشانند. این یکی از عرصه های نفوذ فرهنگی اجتماعی غرب در باورهای انسجام آفرین و عزت آور مردمان این مرز و بوم است.
نقطه هدف این سیاست شوم، هیأت های مذهبی است. چرا که هیأت های مذهبی گسترده ترین جبهه مدنی در این کشور است که با ادبیات دینی و پیروی از فرهنگ عاشورا بصورت فراگیر، در همه شهرها و روستاها و در میان همه اقشار، رایگان و مردمی، در طول سال و بویژه محرم و صفر در قالب تشکل دینی به فعالیت می پردازند.
حداقل ۹۱۰۰۰ هیأت مذهبی تاکنون در کشور ثبت شده و فعالیت می کنند.
بیشترین مخاطب هیأت ها جوانان و نوجوانان هستند که برخوردار از شور و احساس و هیجان و عشق و اعتقاد به اهل بیت و بویژه امام حسین علیه السلام می باشند.
گرچه سازمان تبلیغات اسلامی در قالب آموزش، هدایت و مراقبت، تلاش همه جانبه ای را برای ساماندهی و پشتیبانی از سلامتِ اندیشه و رفتار هیأت های مذهبی به خرج داده است، اما اقتضای شبکه های مردمی و تشکل های عمومی، تدابیر فرهنگی و اعطای حق انتخاب و اختیار، برای مخاطبان مردمی می باشد.
برخی آسیب ها در رفتار و مناسک مربوط به عزاداری محرم و صفر که کارکرد هیأت های مذهبی را تهدید می نماید و عموم هیأت های مذهبی را نگران و دغدغه مند کرده است، از این قرار می باشد:
–    افسانه سازی مبتنی بر اندیشه غلوّ درباره شخصیت های اسلام و بویژه کربلا
–    برخورد احساس محوری و دور از عقلانیت و منطق در تحلیل حوادث قیام سیدالشهداء علیه السلام
–    جبر انگاری و تقدیر گرایی محض که زاییده اندیشه امویان بوده است
–    کم توجهی به ساحت سیاسی و اجتماعی دین و جایگاه تأثیرگذار نظام اسلامی در اندیشه اسلامی
–    تعصب های بی جا و جمود فکری در فلسفه قیام که برخی آنرا فدا شدن امام برای شفاعت گناهان محبّان حضرت توجیه می کنند.
–    بی توجهی به ضرورت وحدت و تقریب بین مذاهب اسلامی در برابر توطئه های دشمنان اسلام و اهانت و ناسزاگویی به مقدسات اهل سنت
–    تفسیر منفعلانه و شخصی در برابر تحلیل حماسی، عزّت مدارانه و حرکت برای اقامه دین خدا در برابر فساد و انحراف طاغوت زمان و حاکمیت باطل
–    استناد به منابع غیر معتبر، تحریف شده در ذکر وقایع تاریخ کربلا در روضه ها و مداحی ها و تکیه بر خواب ها و مطالب سست
–    رفتارهای خرافی موهن دین در دنیای معاصر همچون قمه زنی، صورت بر زمین کشیدن، استفاده از زنجیرهای تیغ دار بعنوان ابراز عزا و حزن
–    استفاده از آلات موسیقی با ریتم های تند و غربی در نحوه عزاداری برخی هیئت ها
–    اشعار سبک و بی محتوا و غیر متقن بهمراه آهنگ های نامناسب غنایی و احیاناً برگرفته از برخی ترانه ها
–    اندوه محوری و افراط در عزاداری بدون برگزاری مجالس شادی معقول در موالید اهل بیت
–    دوری برخی مجالس هیأت ها از عالمان فرهیخته و اندیشه سالم دینی مبتنی بر آموزه های قرآن و عترت
–    ارائه روضه های سخت در مجالس عادی
–    کم توجهی به صف بندی حق و باطل زمان حاضر و یزید معاصر که نظام استکباری با امپراطوری رسانه ای بدنبال فساد و تحریف آن است.
–    پافشاری بر شیعی بودن عاشورا در حالیکه امام حسین علیه السلام برای حفظ کل اسلام به پا خاست و همه مسلمانان بلکه آزادی خواهان جهان ارادتمند آرمان مقدس عاشورا هستند.
–    عدم ترویج روحیه ایثار و جهاد و شهادت در استمرار تاریخ مبارزه حق و باطل در هر زمان.
–    رقابت گرایی و چشم و هم چشمی های غلیظ در اجرای برنامه های هیأت ها.
–    آسیب رسانی به امنیت و آسایش مردم در برگزاری مجالس و مزاحمت برای بیماران و ایجاد راه بندان، صدای بلند بلندگوها و …
–    خیمه های رقیب مساجد و فاصله گرفتن برنامه های مذهبی عزاداری از مساجد و حسینیه ها.
–    کم توجهی به نماز اول وقت در هنگام برگزاری عزاداری و اثر عزاداری طولانی تا پاسی از شب بر نماز صبح.
–    بی مسئولیتی خواص و نخبگان و مجموعه ها و دستگاه های مسئول در زمینه ضرورت روشنگری و مقابله با جریان خرافه و بدعت در سامانه مجالس و عزاداری های محرم و صفر.
–    القای اندیشه بیهوده بودن عزاداری برای واقعه ای که بیش از ۱۰۰۰ سال پیش اتفاق افتاده و نقشی در زندگی کنونی ندارد.
–    نفوذ جریان های وابسته به غرب که از بستر فعال و تأثیر گذار هیأت ها، برای انحراف و جنگ نرم جوانان این مرز و بوم وارد می شوند….
گرچه این توطئه ها و خرافات و بدعت ها در محدوده ی بسیار اندکی از مناسک محرم و صفر بروز یافته است و در بیانات مراجع عظام و عالمان و دلسوزان بویژه مقام معظم رهبری هشدارهای متعددی را شاهده بوده ایم، اما در دریای به منتهای محبّت و عرض ارادت به ساحت قدسی اهل بیت علیهم السلام و بویژه سید و سالار شهیدان که با عنایت و لطف خود آن بزرگواران و با شور و شعور همه موالیان در طول قرن ها به کمال رسیده، نیازمند مراقبت، محافظت و پاسبانی هوشمندانه همگانی است تا همچنان شاهد رویش ها و برکات مبارک سرمایه حسینی در خودسازی و جامعه سازی باشیم.
حجت الاسلام والمسلمین مرویان حسینی
مدیرکل تبلیغات اسلامی خراسان رضوی


نوشته شده توسط:modirs - 456 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: 390
برچسب ها:
دیدگاه ها